Adres nadawcy można sfałszować, jeżeli odbiorca nie ma informacji, które serwery są uprawnione do wysyłki w imieniu domeny. SPF, DKIM i DMARC pomagają serwerom pocztowym sprawdzać tę zgodność.
Trzy elementy w prostych słowach
SPF wskazuje, które serwery mogą wysyłać wiadomości z domeny.
DKIM dodaje podpis kryptograficzny potwierdzający, że wiadomość nie została zmieniona po wysłaniu.
DMARC określa, co odbiorca ma zrobić, gdy kontrola SPF lub DKIM się nie powiedzie, oraz gdzie wysyłać raporty.
Najczęstsza pułapka
Firma korzysta z kilku narzędzi: poczty, formularzy, newslettera, CRM i systemu faktur. Każde może wysyłać e-maile. Przed zmianą DNS przygotuj pełną listę legalnych nadawców, żeby nie zablokować własnych wiadomości.
Wdrażaj etapami
Najpierw skonfiguruj SPF i DKIM, potem ustaw DMARC w trybie obserwacji. Sprawdzaj raporty i popraw konfigurację, aż legalne źródła będą przechodzić kontrolę. Dopiero wtedy rozważ ostrzejszą politykę. Jeśli nie masz pewności, zleć konfigurację administratorowi — jeden błędny rekord może zaburzyć wysyłkę.
Najczęstsze pytania
Czy SPF, DKIM i DMARC zatrzymają każdy phishing?
Nie. Ograniczają podszywanie się pod Twoją domenę, ale nie zastępują ostrożności użytkowników ani innych zabezpieczeń.
Czy można ustawić DMARC od razu na odrzucanie?
Najbezpieczniej zacząć od monitorowania raportów i upewnienia się, że wszystkie legalne systemy wysyłają zgodnie z konfiguracją.